Εξαντλήθηκα απόψε. Ψυχικά και σωματικά. Το μυαλό μου δεν θέλει να δεχτεί αυτά που διαβάζει τόσες μέρες, το ξέρω. Tα μάτια μου γεμίζουν νερά κάθε τόσο και δυσκολεύομαι να διακρίνω τα γράμματα του βιβλίου, άσε που μουντζουρώνονται και οι σημειώσεις που μάζευα πεισματικά εδώ και ένα χρόνο. Αύριο πρωί θα εξεταστώ σε πράγματα που δεν με ενδιαφέρουν ούτε στο ελάχιστο. Και ξέρω πως θα πατώσω.
Από χθες νιώθω κάτι να κυλάει μέσα μου που δεν μπορώ να το σταματήσω. Κι ας έκανα όλη την παρέα να γελάει χθες βράδυ. Και ίσως να φταίει που έχασα τους New Order και απαγόρευσα στους φίλους να με πάρουν τηλέφωνο από τη συναυλία. Και ίσως να φταίει η δειλία μου να φέρω τούμπα τη ζωή μου και να μη σκεφτώ κανέναν άλλον πέρα από μένα. Και ίσως να φταίει η συνειδητοποίηση πως προτιμώ να περνάω τις μέρες μου μέσα σε λήθαργους γεμάτους όνειρα και απωθημένα. Και ίσως να φταίει η ηλίθια φωνή της γκόμενας του πατέρα μου στο βάθος όταν τον πήρα τηλέφωνο για χρόνια πολλά. Ίσως πάλι να φταίει το ότι δεν ξέρω πού θέλω να είμαι και με ποιους. Ή μάλλον ότι το ξέρω πολύ καλά. Ίσως φταίνε τα τραγούδια και ο τρόπος που πέφτω πάνω τους και τα κάνω δικά μου. Χωρίς άμυνες και στεγανά. Με μάλωνες πάντα γι’ αυτό. Κι εγώ το συνέχιζα γιατί έβλεπα πως κατά βάθος σε συγκινούσε. Γιατί δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς.
The Dears - The death of all the romance
Προσεύχομαι απόψε για μια θύελλα. Να τα σαρώσει όλα. Χαρτιά και βιβλία. Τραγούδια και ταινίες και δίσκους και συναυλίες και εξετάσεις και δάκρυα κρυφά σε τουαλέτες και καλοκαιρινά ρούχα και άδεια ποτήρια και τηλέφωνα. Και το ίδιο μου το σώμα, το δέρμα μου, τα νύχια μου, τα μαλλιά μου. Τίποτα να μη μείνει όρθιο. Γιατί ότι μ’ αγγίζει με πονάει απόψε. Και ας βγάλει επιτέλους κάποιος από την πρίζα τα ηχεία που παίζουν από χθες μες στο κεφάλι μου τα ίδια ψυχαναγκαστικά τραγούδια στο repeat!
Smiths – Last night I dreamt…
PJ Harvey – Who will love me now
Lamb - Gorecki
Kόρε Ύδρο – Τώρα που δεν έχω κανέναν
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
εισαι τοσο ομορφη
και γλυκια..
να ημουν εκει να σου δωσω μια αγκαλια,
οπως απαλα θα αγγιζαν ενα σπανιο λουλουδι.
φταίνε τα τραγούδια, όπως το είπες...
< hugs > και κουράγιο - είσαι πολύ πιεσμένη σε αυτή τη φάση αλλά, πίστεψέ με, το να τα τινάξεις όλα στον αέρα δεν είναι λύση. το να τελειώνεις με 'θέματα' και καταστάσεις και να ΠΡΟΧΩΡΑΣ είναι όμως μεγάλο πράγμα.
(HUGS)
"...people get crushed like biscuit crumbs
and laid down in the bitumen
you have tried your best to please everyone
but it just isn't happening
no, it just isn't happening..."
Η διάθεση αλλάζει συχνά. Πολλές φορές αρκούν μικρές εκπλήξεις για να κάνουν τη ζωή πανέμορφη. Απλώς δεν έχουμε πάντα την υπομονή για να τις περιμένουμε
Πάρτο αλλιώς! Τέλειωσε η εξεταστική (ό,τι έγινε έγινε, μη σκας) και τώρα time to party! Σε περιμένω να πιούμε Blue Hawaian
den ksero an exi noima na se parigoriso pantos sigoura se katalabeno.
...
Post a Comment