You like my tin horn boy and get wet like an angel...

Εδώ είμαι, εδώ είμαι, τι έχασα? Μόλις γύρισα από την ξελογιάστρα Αθήνα όπου γιόρτασα την Εθνική επέτειο τιμώντας το ηρωικό ρακόμελο και χορεύοντας τραγούδια αφιερωμένα στο Ελληνικό κλέος και την Α.Ε.Λ. Όχι την ομάδα της Λάρισας (respect!) , την Αθάνατη Ελληνική Λεβεντιά!

Κάποια από αυτά ενώ ψάχνω κι άλλα….

Blur - Girls and Boys
(Following the herd down to Greece - on holiday)

Puressence – Throw me a line
(Take me to Greece, a blessed release from all this West versus East)

Pulp – Common People
(She came from Greece she had a thirst for knowledge)

Rilo Kiley – It’s a hit
(Any idiot can play Greek for a day and join a sorority or write a tragedy) *DOWNLOAD IT!*


Περιληπτικά, γιατί είμαι και άνθρωπος που δεν πλατειάζω (ποιος γέλασε???) το τριήμερο έβγαινα και έπινα. Πήγα στο blog party που έγινε στο Kinky bar την Πέμπτη, βρήκα γνωστούς που δεν περίμενα, τελικά είναι μικρός ο κόσμος, όλοι σε ένα καζάνι βράζουμε κλπ κλπ, έπαιζε αυτά ΑΚΡΙΒΩΣ που ήθελα να ακούσω ΧΩΡΙΣ να τα ζητήσω (god bless you, με κάνατε και κατουρήθηκα από τη χαρά μου, παλιόπαιδα!) και συνέχισα στο party του Rock Fm στο Camel που πέρασα ωραία, τι ωραία δηλαδή, λύσσαξα όλο το βράδυ, κώλο δεν έβαλα κάτω, οι αλλαγές των DJs ήταν επιεικώς απαράδεκτες (Rage Against The Machine μετά από Smiths, αγάπη μου? Δεν πρόλαβα να κρύψω τη γλαδιόλα!) αλλά δε γαμείς, καλή καρδιά και άφθονες μπόμπες να υπάρχουν και όλα μπερδεύονται γλυκά… Παράπονο μεγάλο που δεν έβαλε το Born Slippy, δεν ξέρω τι σκάλωμα είχα φάει, αν δεν το άκουγα κάτι κακό θα συνέβαινε, δεν ξέρω από ποιο ποτό και μετά μου δημιουργήθηκε η αίσθηση αυτή. Μέχρι τώρα τίποτα τραγικό δε συνέβη, αλλά δεν ξέρω πότε τελειώνει η κατάρα.
Παρασκευή όλη μέρα προσπαθούσα να συνέλθω για να ξαναβγω το βράδυ, ακόμα και νερό έβρασα και ήπια (το έγραφε η Σώτη στο Σάββατο Βράδυ Στην Άκρη Της Πόλης και όσο να’ναι κάτι παραπάνω ξέρει), πήγα για ρακόμελα (νομίζω αρχίζω να εθίζομαι) και φαγητό στο Ρακουμέλ, η κασερόπιτα έφερε πολλαπλούς οργασμούς στην Α., από τότε που της χάλασε ο bunny δονητής της είχε να νιώσει τέτοια έκσταση. (ναι, ματάκια μου, θα πάμε σύντομα Λονδίνο να πάρουμε καινούργιο, μη μου κλαις!)
Σάββατο Decadence είχε μάζωξη από gothάκια, τα μαλλάκια τους ήταν η χαρά του Robert Smith, ένα μάλιστα έμοιαζε με ξωτικό ή μάλλον σαν να είχε βγει από το Μελαγχολικό Θάνατο Του Στρειδάκη του Burton, καθόντουσαν και καπνίζανε λυπημένα στο μέσα δωμάτιο και χτυπούσαν το πόδι τους συγκαταβατικά στους ρυθμούς των Kaiser Chiefs, κοιτώντας μας να χτυπιόμαστε και να τραγουδάμε. Το μυστήριο λύθηκε όταν είδαμε τους Anathema να μπαίνουν στο μαγαζί μετά από τη συναυλία τους στο Club 22, support στους Mission. Προφανώς έπεσε μηνυματική και κινητοποιήθηκαν για το ντου. Μέσα σε μισή ώρα πάντως, τους είχε φύγει η μελαγχολία και τραγουδούσανε όλοι, συγκρότημα, manager, κόσμος, προσωπικό σχεδόν αγκαλιά το Help των Beatles και το Happy together των Turtles. Όμορφα, όμορφα…πάντα τέτοια να’ χουμε.
Κυριακή γνώρισα κόσμο και χάρηκα πολύ, sorry που ήμουν χάλια, ήμουν πτώμα, την επόμενη φορά θα είμαι πιο ευχάριστη παρέα (that’s a promise), μην ξεχνάς πως την επόμενη φορά θα είναι και οι συναυλίες και τα γενέθλια μου και όσο να’ ναι θα φαίνομαι on acid από τη χαρά και την υπερδιέγερση. Είμαι αξιαγάπητη, θα το δεις! :P

ΥΓ.1 Μόλις άκουσα για ένα σεισμό στο Βόρειο Αιγαίο. Λέτε να εμπλέκεται η κατάρα των Underworld??? Βάζω να το ακούσω μην έχουμε χειρότερα.

ΥΓ.2 Τελικά δεν τα είπα και πολύ περιληπτικά...


"You got a velvet mouth you’re so succulent and beautiful
Shimmering and dirty wonderful..."